- - -

w liliowych płatkach sennych krokusów 

szukasz mojego wzroku 

słów które wbiłeś pod jasną skórę 

głębiej niż huk potoku 

wyostrzam granie rysuję szczyty 

próbujesz zrównać kroki 

uciekam stale przez miękkie hale 

tam gdzie horyzont szeroki 

sprawia że ciszej rytm serca słyszę 

dzień znika za szczytami 

może się znajdę może się zgubię 

gdy znów będziemy sami 

- - - 

dziś umiem być tylko dla ciebie 

kwietniowym martwym śniegiem 

am

(Gdzieś pomiędzy prozą a wierszem...)

Gdybyś...
Gdybyś mi pachniał domem, rodzinnymi stronami...
Gdybyś miał smak świeżego chleba, miękkość kładącego się na kolanach kota, ciepło dłoni mej babci i dobroć jej oczu…
Gdybyś przyszedł cichutko, niczym ranna mgła i wypełnił sobą wszystkie zakamarki…
Gdybyś usiadł przy stole, popatrzył mi w oczy i chwycił mnie mocno za rękę...
Gdybyś filuternie przymrużył oko i kołysząc nogą bujał na czubku buta moje pragnienia… 

Mogłabym…
Mogłabym zdjąć teatralną maskę, odłożyć ją na półkę,
rozpuścić włosy, lód w oczach i cukier w herbacie
powiedzieć co bolało nim siadłeś naprzeciw
i zapytać co pijesz dziś, jutro, na zawsze...

A ty wpadasz z tupotem, wpuszczasz wiatr w zasłony
krzyczysz kiedy ja milczę, milczysz kiedy słucham
i pytasz mnie wychodząc, kompletnie zdziwiony
czy jestem taka głupia czy też tylko głucha?

Więc ja…
Poleżę, popatrzę,
poczekam, pomyślę.
Może mi przejdzie ta miłość
 co jeszcze nie kwitnie…?

am

...

- - -
a gdy cię zechcę zapomnieć
zapach i głos i smak ust
i kiedy ruszę przed siebie
łamiąc wspomnienia jak chrust
poszukaj mnie jeszcze raz jeden
pomiędzy wczoraj a już
i zbierz z mych powiek zwątpienie
co rani oczy jak nóż
wypuść mnie niczym ptaka
rwącego w swój pierwszy lot
i prowadź drżącym spojrzeniem
nim znikniesz
cichutko
jak kot
. . .

am

POŁOWY

Ach, co by było gdyby
on zabrał mnie raz na ryby…?
W świetlistym blasku księżyca
pląsałabym niczym dziewica,
a o brzasku poranka
rwałby mi kwiaty do wianka…
---
A co by było gdyby
poszła raz ze mną na ryby…?
Lecz czy odróżnia chwytaki?
Nie brzydzą jej aby robaki?
Czy dźwięk plusku spławika
nie sprawia, że w dal umyka?
---
A na rybach niebożę,
szalałby za mną! Mój Boże….!
Kibić mą wąską przygarniał,
włosy mi z czoła odgarniał
i na uszko do rana
szeptał: Rybko kochana…
---
A co gdy wystraszy mi ryby?
Choć z oczu niewinna niby…
Albo jeszcze mi diwa
wypije zapasy piwa?!?
Lepiej przemknę pod oknem
nim mnie złowi … (Okropne!)
---

Latem przed słońca wstaniem
zerkają zza firan panie,
a pan ten i ów z wędką
znika za rogiem prędko.
---
Bo nie pojmie nikt zawiłości
pragnień, ryb i miłości.
;)

biel ponad bielą
obok bieli biało
i każdy krok równie pewny
jak jutrzejszy ranek

-palcami wygładzam
na poduszce cienie
a noc nocy lustrem-

łagodnieją granie
pod dotykiem śniegu
w milczeniu płyną kry

pod powiekami poranny chłód

nim otworzę oczy
znikniesz w oddali
wraz z pierwszym szczytem

listopad

szarość
mgieł
spojrzeń
jego słów

słota

wiatru nie lubię
jeszcze mi szumi
w głowie
po tobie

       foto: Anna Wójtowicz-Wnuk

* * *

nie zasłaniam okien 

patrzę 

jeszcze raz 

  bladoróżowy 

wschodu kraniec 

odchodzi w chłód 

cisza 

umiera ostatnia 

chwila nocy 

odliczana 

słabnącym tętnem 

bezimiennych 

 gwiazd